23. ágúst 2024
Vitfyrring nýfrjálshyggjunnar
Þegar við Íslendingar berum saman lífsgæði okkar við önnur vel sett samfélög lítum við gjarnan til Norðurlandanna og þjóðríkja í Norður-Evrópu. Þetta á sér augljósar skýringar sem liggja meðal annars í skyldleika, tungumáli, menningu og nálægð. Helsti munurinn á okkur og þeim samfélögum sem við viljum bera okkar saman við er mannfjöldinn. Á okkar kæra móðurlandi erum við örþjóð á hvaða mælikvarða sem er. Við eru álíka fjölmenn og íbúar Árósa í Danmörku, en á sama tíma búum við í langtum stærra landi. Þessir tveir þættir, fámenni og stærð landsins, gera alveg sérstakar kröfur til þjóðarinnar. Við sækjumst eftir lífsgæðum og velferð sem á að þola allan samanburð við nágrannalöndin. En ef við ætlum að búa við sterkt, öruggt og velmegandi samfélag, verðum við að gefa spilin rétt og tryggja að öllum sé boðið sæti við borðið. Það má ekki vera innbyggt í leikreglurnar að sumir fái ekki tækifæri til að vera með, það séu alltaf sömu hóparnir sem fái Svarta Pétur – og aðrir alltaf bestu mannspilin. Það má ekki vera þannig að sumir baði sig alltaf í fljótandi kampavíni meðan öðrum sé gert að þvo sér í flórnum.