Konur eru oftar í hlutastörfum og með lægri tekjur en karlar, meðal annars vegna ábyrgðar á ólaunuðum störfum á heimilum. Þetta hefur ekki aðeins áhrif á tekjur á starfsævinni heldur einnig á réttindi síðar á ævinni, svo sem lífeyrisgreiðslur. Þá benda höfundar á að störf þar sem konur eru í meirihluta séu kerfisbundið vanmetin í launasetningu sem endurspeglar viðvarandi kynbundið misrétti í virðismati starfa.

Í greininni er jafnframt dregið fram að ákveðnir hópar kvenna, svo sem innflytjendakonur, búi við tvöfalda mismunun á vinnumarkaði. Þá er kynbundið ofbeldi nefnt sem alvarlegt samfélagslegt vandamál sem hefur víðtæk áhrif á öryggi, þátttöku á vinnumarkaði og lífsgæði kvenna.

Að lokum leggja þær áherslu á að raunverulegt jafnrétti náist ekki nema með samhæfðum aðgerðum. Þar nefna þær meðal annars þörfina á að bæta umönnunarinnviði, tryggja sanngjarna skiptingu fæðingarorlofs, endurskoða virðismat starfa og efla markvissa stefnumótun gegn kynbundnu ofbeldi.

Greinin birtist fyrst á Vísir. Hana má lesa í heild sinni hér.